header-photo

فقر و تحقیقات علمی


همه می دانیم که بودجه تحقیقات در دنیا رقم بسیار بالایی دارد. مثلا شاید صد ها گروه در دنیا مشغول تحقیق در باره ی ایدزند. یا گروها و افراد فراوانی در باره ی فقر و توسعه تحقیق می کنند. البته عده ای هم برای گرمایش زمین و تسخیر فضا و نانو تکنولوژی و ... این که بخشی از این تحقیقات مستقیما به بهبود زندگی انسان کمک می کند شکی نیست ولی گاهی لازم نیست با محاسبات پیچیده فهمید که اگر فقط نیم پول تحقیقات صرف رفع احتیاجات اولیه ی محتاجان می شد چه بسا که موضوع تحقیق کلا حذف می شد. البته این حرف گرچه درست است ولی با وجود مناسبات پیچیده ی جهانی و منفعت طلبی های مافیایی (مثلا در باره ی اسلحه، مواد مخدر، سیگار، مد، نوشیدنی هاف و ...) چنین چیزی هیچ وقت اتفاق نخواهد افتاد. ولی به هر حال برای الکی مغرور به دست آوردهای علمی نشدن و به آن ها رنگ مطلق خیر خواهی را ندادن و قلقلک دادن وجدان انسانیت بد نیست. مثلا گمان می کنم برای پوشاندن حفره های رنجی که در عکس دیده می شود خیلی آسان تراز کشف حفره ی های فضایی می توان عمل کرد اگر اراده ای باشد.

دوستی تعریف می کرد وقتی یک پروفسوری که صاحب نظر توسعه ی روستایی بود در یکی از روستاهای اندونزی می پرسد ما در باره ی توسعه ی اینترنت برای پیشرفت کار شما ها تحقیق می کنیم. شما وضیعت ارتباطاتتان چطور است؟ کشاورز جواب می دهد: «شما فقط یک دوچرخه به من بدهید که بتوانم تا ده بغلی بروم و به خواهرم سر بزنم همه چیز حله!»ء


4 comments:








ناشناس

گفت...

جناب حرف حساب
لازم است چند نکته را خاطر نشان شوم

۱- بودجه تحقیقات در بهترین حالت ممکن تنها یک درصد بودجه های عمومی در کشورهای توسعه یافته را شامل می شود .
۲- فهم درست مشکلات تنها با مطالعه مشکلات و یافتن راه حل شدنی امکان می یابد.
۳- با مراجعه به جدول هزینه های توسعه سازمان همکاری های اقتصادی در سال ۲۰۰۶ تنها نیم درصد از هزینها و سرمایه گذاری های این سازمان صرف مطالعات توسعه گردیده است که صاحب نظزان این رقم را فاجعه می دانند.
۴- دانش بشر سرمایه کل بشریت است به عنوان مثال جدول محاسبات خیام هر چند که صدها سال طول کشید تا مورد استفاده عملی قرار گیرد اما هزینه ای که در آن زمان برای بدست آوردن آن شده است (هزینه توسط ملک شاه سلجوقی تامین گردیده است) اما در نهایت سرمایه ای است برای کل بشریت.
۵- با وجود آنها حرف شما نادقیق و کلی نگری نا خوشایندی برای انسانهایی که تمامی عمر خود را برای آموختن صرف می کنند در بر دارد با این نظر موافق هستم که میزانی از بودجه تحقیقات به مانند هر کار دیگری به هدر می رود.





پرهام

گفت...

وای این چه عکسی بود :((





شاه ميخ

گفت...

مشكل اساسي تر از اين حرف هاست!
كسي فقرا رو اصلا آدم حساب نمي كنه





NasiM

گفت...

سلام عرفان جان چطوری؟
این عکس خیلی دردناک بود.
خیلی
بقیه مطالب وبلاگتم معمولا از طریق
بالاترین خوندم.ولی امروز به
یک بهانه دیگه مزاحمت شدم
اونم اینکه دارم خاطاتم رو
در قالب یک داستان می نویسم
گفتم شاید دوست داشته باشی
موفق باشی




Blog Widget by LinkWithin